Ontwerp

Er zijn voor de invoering van de euro in januari 2002 zeven bankbiljetten en acht munten ontworpen. De bankbiljetten zijn in alle landen van de eurozone identiek. Van de munten is één zijde steeds hetzelfde, maar verschilt de andere zijde per land. 

Geleidelijk zijn de oorspronkelijke bankbiljetten vervangen door de Europareeks. Onder de verantwoordelijkheid van de Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken zijn de echtheidskenmerken van de bankbiljetten verbeterd. Ook het ontwerp is vernieuwd: er staat nu een portret op van Europa, een prinses uit de Griekse mythologie. 

Symbool

De naam "euro" is in 1995 gekozen op een bijeenkomst van de Europese Raad in Madrid. 

Het euroteken (€) is de Griekse letter epsilon (Є), de eerste letter van het Griekse woord voor "Europa", waarin het horizontale streepje is vervangen door twee parallelle lijnen die voor stabiliteit staan. 

De ISO-code voor de euro is EUR. Deze kan in plaats van het euroteken worden gebruikt voor bedragen in euro.

Auteursrecht

De Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, bezit het auteursrecht op het euroteken. In sommige gevallen heeft het Bureau voor intellectuele eigendom van de EU er echter mee ingestemd bepaalde logo’s met het euro-symbool te registreren, mits die voldoende creatief zijn en van het officiële euro-symbool afwijken. 

Regels voor de naam van de euro

• De gemeenschappelijke munt heeft in alle EU-talen dezelfde naam, de "euro", zij het dat rekening wordt gehouden met de verschillen in alfabet, met name in de EU-wetgeving. In het Grieks schrijft men daarom "ευρώ”, en in het cyrillisch "евро". 
• Meervoud is toegestaan, zolang de stam "eur" niet verandert. 
• Een andere spelling is toegestaan in juridische teksten die niet van de EU zijn, bijvoorbeeld in nationale wetgeving. 

Een gecomprimeerd beeld in jpg-formaat met constructielijnen.