Euro jako waluta oficjalna
Euro jest oficjalną walutą 21 państw Unii Europejskiej, które wspólnie tworzą strefę euro.
Niektóre kraje UE pracują nad spełnieniem ściśle określonych kryteriów, aby przystąpić do strefy euro, natomiast Dania postanowiła nie przyjmować euro.
W strefie euro waluta euro jest jedynym prawnym środkiem płatniczym. Oznacza to, że w przypadku braku szczegółowej umowy dotyczącej środków płatniczych wierzyciele muszą przyjmować płatności w euro.
Strony mogą jednak również ustalić, że w transakcjach będą wykorzystywane inne oficjalne waluty obce (np. dolar amerykański). Mogą również ustalić, że wykorzystywane są „środki płatnicze” emitowane przez podmioty prywatne, takie jak np. lokalne giełdy (np. płatności w formie bonów) lub waluty wirtualne (np. bitcoin).
Takiego rodzaju transakcje prywatne i biznesowe podlegają przepisom prawa podatkowego, prawa przedsiębiorstw, przepisom dotyczącym przeciwdziałania praniu pieniędzy i innym ogólnym przepisom dotyczącym handlu towarami. Jednak waluty, które nie są oficjalnymi walutami w krajach strefy euro, nie są regulowane prawem walutowym.
Status euro jako prawnego środka płatniczego jest określony w prawie UE, a mianowicie:
- w art. 128 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), który dotyczy banknotów euro
- oraz art. 11 rozporządzenia WE/974/98, który ma zastosowanie do monet euro.
Cyfrowe euro
Europejski Bank Centralny współpracuje z krajowymi bankami centralnymi strefy euro nad potencjalną emisją cyfrowego euro. Cyfrowe euro ma być publicznym cyfrowym środkiem płatniczym dostępnym bezpłatnie w całej strefie euro. Ma funkcjonować obok banknotów i monet i być dodatkową opcją wykonywania codziennych płatności.