Euro jest namacalnym symbolem integracji europejskiej. W życiu codziennym korzysta z niego ponad 350 milionów osób, co oznacza, że jest to druga najczęściej używana waluta na świecie. Korzyści płynące ze wspólnej waluty są oczywiste dla każdego, kto podróżuje lub robi zakupy na stronach internetowych działających w innym państwie UE – euro pozwala łatwo porównać ceny i uniknąć kosztów wymiany walut.
Kraje UE korzystające z euro
Obecnie euro (€) jest oficjalną walutą w 21 spośród 27 państw UE, które razem tworzą strefę euro.
Wszystkie kraje UE należą do unii gospodarczej i walutowej (UGW), ale tylko te, które spełniły określone kryteria gospodarcze i prawne, wprowadziły euro na miejsce swojej waluty krajowej.
W niektórych przypadkach państwa UE mogą wynegocjować klauzulę zwalniającą je ze stosowania unijnych aktów prawnych lub traktatów i nie uczestniczyć w niektórych obszarach polityki. Dania postąpiła tak w odniesieniu do euro i po przystąpieniu do UE zachowała swoją własną walutę.
W jaki sposób kraje mogą przystąpić do strefy euro?
Aby przystąpić do strefy euro, państwa UE muszą spełnić tzw. kryteria konwergencji.
Te wiążące warunki ekonomiczne i prawne zostały uzgodnione w traktacie z Maastricht w 1992 r. Wszystkie państwa UE, z wyjątkiem Danii, są zobowiązane do przyjęcia euro i przystąpienia do strefy euro, gdy tylko będą mogły spełnić wymagane warunki.
Nie ma harmonogramu przystąpienia do strefy euro, więc kraje UE mogą opracować własne plany wprowadzenia euro.
Komisja Europejska i Europejski Bank Centralny wspólnie decydują, czy kraje kandydujące do wejścia do strefy euro spełniły te warunki.
Po dokonaniu oceny postępów w zakresie kryteriów konwergencji Komisja i EBC publikują swoje wnioski.
Rada ECOFIN zatwierdza przystąpienie nowego kraju do strefy euro w porozumieniu z Parlamentem Europejskim i Radą Europejską.
Jeśli konsultacje zakończą się pozytywnym wynikiem, można rozpocząć proces wprowadzania nowej waluty.